Resztki po kukurydzy jesienią.

Dlaczego warto zagospodarować resztki po kukurydzy jesienią?

Każdy, kto zbierał kukurydzę na ziarno, wie jedno: po żniwach na polu zostaje jej naprawdę dużo. Łodygi, liście, kolby. Jedni patrzą na to jak na problem, inni jak na przyszłą materię organiczną. Prawda jest taka, że to jedno i drugie.
Po zbiorze kukurydzy resztki po kukurydzy jesienią stają się zarówno wyzwaniem, jak i potencjałem dla gleby.

Te resztki to ogromny potencjał dla gleby, ale jednocześnie idealne miejsce do zimowania chorób. I to nie jest teoria z książki, bo to widać w polu. Wiosną tam, gdzie kukurydza stała kilka lat pod rząd, często pojawiają się problemy ze wschodami, zgorzelami, słabszym startem roślin następczych. A wszystko zaczyna się właśnie jesienią, w resztkach, które zostawiamy same sobie. To jest moment, na który rolnik ma realny wpływ.

Od kilku sezonów coraz częściej widać powrót do jednego rozwiązania: biologii stosowanej jesienią, a nie na ostatnią chwilę wiosną. I tu bardzo dobrze sprawdza się duet Tricho i Bacti-P.

Co chcemy osiągnąć pracując na resztkach po kukurydzy jesienią?

Nie chodzi o to, żeby po oprysku resztki zniknęły jak za dotknięciem czarodziejskie różdżki. Nie chodzi o szybki efekt wizualny. Chodzi o to, kto pierwszy zasiedli resztki pożniwne. Jeżeli nie wprowadzimy tam pożytecznych mikroorganizmów, zrobią to patogeny. One nie czekają do wiosny. One już jesienią szukają miejsca do przezimowania i bardzo często to miejsce znajdują właśnie na resztkach kukurydzy.

Sprzątacz i ochroniarz – tak to działa w praktyce

Dobra praktyka lubi proste rozwiązania, które łatwo zrozumieć i zapamiętać. Dzięki temu, to co się sprawdza przeradza się w rutynę. W tym miejscu można pozwolić sobie na obrazowe porównanie, które bardzo dobrze oddaje sens tego zabiegu.

Bacti-P to sprzątacz.
To bakterie, które zaczynają pracę porządkową w resztkach. Produkują enzymy, pomagają rozkładać materię organiczną, uruchamiają fosfor, który w glebie jest, ale często jest zablokowany. Nie robią tego gwałtownie, ale robią to spokojnie i systematycznie.

Tricho to ochroniarz.
On nie sprząta, on pilnuje. Siada na rozkładanych resztkach, konkuruje z patogenami, nie dopuszcza ich do głosu. Zajmuje miejsce, zanim zajmą je chorobotwórcze grzyby.

Razem zaczyna przybierać to zupełnie nowy wymiar i sens. Jeden robi porządek, drugi pilnuje porządku.

Dlaczego właśnie przed zimą?

Jesień to moment, kiedy resztki są jeszcze świeże, wilgotne, a gleba sprzyja zasiedlaniu mikroorganizmów. To najlepszy czas, żeby wprowadzić biologię, bo ma ona warunki, żeby się zadomowić. Oczywiste jest, że do takiego zastosowania muszą być spełnione dodatkowo określone warunki, dlatego zasadnym wydaje się często powtarzane pytanie:
– A co jak przyjdzie zima? Przecież wtedy to nie działa.
Tu trzeba jasno powiedzieć: zimą nie chodzi o intensywną pracę. Zimą chodzi o obecność.

Mikroorganizmy nie muszą pracować pełną parą. Wystarczy, że są tam pierwsze. Że siedzą na resztkach. Że patogen nie ma gdzie wejść. To robi ogromną różnicę na starcie wiosny.

Jakie warunki muszą być spełnione?

Tu nie ma sensu nikogo czarować. Biologia ma swoje wymagania. Temperatura powinna utrzymywać się powyżej 5^oC. Nie przez godzinę w południe, tylko stabilnie. Nie chodzi o jeden ciepły dzień, tylko o realne warunki do zasiedlenia resztek. Gleba powinna być wilgotna, ale nie zalana, ani też nie przesuszona. To są warunki, w których mikroorganizmy mogą się osiedlić i utrzymać.
Jeżeli mamy mróz, zmarzniętą glebę i brak wilgoci, to lepiej poczekać. Ten zabieg ma sens wtedy, kiedy dajemy biologii realną szansę. I jeszcze jedno: nie oczekujmy efektów już jesienią. To nie jest zabieg „dla oka”. To inwestycja.

Zima to cisza, ale nie bezczynność

Zimą w polu niewiele się dzieje na pierwszy rzut oka. Ale to nie znaczy, że nic się nie dzieje. Mikroorganizmy są tam, gdzie je wprowadziliśmy. Utrzymują swoje miejsce. Ograniczają rozwój patogenów. Czekają. To trochę jak z przygotowaniem pola pod zasiew. Jeżeli zrobimy dobrą robotę wcześniej, później wszystko idzie łatwiej.
Efekt pracy wykonanej na resztkach po kukurydzy jesienią widać dopiero wiosną, gdy rośliny startują w zdrowszym środowisku glebowym.  Wiosną, gdy gleba się ogrzewa, biologia rusza szybciej niż roślina. I to jest ogromna przewaga. Resztki zaczynają się rozkładać, fosfor trafia do obiegu, presja chorób w glebie jest mniejsza. Roślina wchodzi w środowisko, które jest już przygotowane. Nie sterylne, tylko zdrowe biologicznie. I to widać w wyrównaniu wschodów, wigorze, a najczęściej w systemie korzeniowym.

Na koniec, ale bez marketingu

Jesienne zastosowanie Tricho i Bacti-P to nie jest cud. To jest konsekwentna praca z glebą.

Dla tych, którzy chcą:

• ograniczyć choroby u źródła,
• lepiej wykorzystać resztki pożniwne,
• poprawić start roślin wiosną,
• myśleć o polu długofalowo.

Jesienią robisz porządek. Zimą pilnujesz. Wiosną widzisz efekt. I dokładnie o to w tym chodzi.

Więcej o produktach:
Tricho – Agrosonic
Bacti-P – Agrosonic

Więcej o roli mikroorganizmów w rozkładzie resztek pożniwnych można znaleźć m.in. w materiałach doradczych instytutów badawczych, takich jak IUNG-PIB.

IUNG – Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach